مشت ميكوبم بر در
پنجه ميسايم بر پنجرهها
من دچار خفقانم، خفقان!
من به تنگ آمدهام، از همه چيز
بگذاريد هواري بزنم:
- آري!
با شما هستم!
اين درها را باز كنيد!
من به دنبال فضايي ميگردم:
لب بامي،
سركوهي،
دل صحرايي
كه در آنجا نفسي تازه كنم،
آه!
مي خواهم فرياد بلندي بكشم
كه صدايم به شما هم برسد.
من هوارم را سر خواهم داد،
چاره درد مرا بايد اين داد كند،
از شما «خفته ي چند»
چه كسي ميآيد با من فرياد كند؟
« تئاتر ايران آرام گرفت | صفحه اصلی | چه فرقی می کند یا چه فرقی نمی کند؟ »
آواز آن پرنده غمگين
جستجو
About
This page contains a single entry from the blog posted on ۱۷ دی ۱۳۸۶ ۱۱:۲۱ بֽظֽ.
The previous post in this blog was تئاتر ايران آرام گرفت.
The next post in this blog is چه فرقی می کند یا چه فرقی نمی کند؟.
Many more can be found on the main index page or by looking through the archives.
