عالیجناب نویسنده

صدام قبل از عید قربان مجازات می شود. یا صدام قبل از عید قربان مجازات می شود؟

در 16 دسامبر 1971، مجمع عمومي سازمان ملل طرح معاهده اي را که کميسيون خلع سلاح ژنو براي منع، توسعه، توليد و انباشت جنگ افزارهاي ميکروبي و سمي و نابود سازي آنها تهيه شده بود، تصويب کرد.
در 11 نوامبر 1987، سازمان ملل قطعنامه اي در مورد جنگ افزارهاي شيميايي به تصويب رساند.
در اوايل جنگ، در منطقه شلمچه رژيم عراق براي اولين بار به طور محدود از سلاح شيميايي استفاده و براي دومين بار در منطقه ميمک تکرار کرد.
در آذر سال 1361، مقدار محدودي از سولفورموستارد (عامل تاول زا) را عليه رزمندگان ايران در تک هاي شبانه مورد استفاده قرار داد.
در سال 1362، عراق در پيرانشهر و حوالي پنجوين سلاح شيميايي به کار برد که ايران حادثه ي پنجوين را "جنايت جنگي" ناميد.
استفاده از جنگ افزارهاي شيميايي در بُعد وسيع توسط عراق از اوايل زمستان 1364، پس از آزادسازي شهر فاو آغاز شد.
در اوايل سال 1366، عراق بار ديگر از جنگ افزارهاي شيميايي به طور انبوه در جبهه ي مرکزي سومار استفاده کرد.

پس از عمليات والفجر 8، حدود 7000 گلوله توپ و خمپاره حاوي مواد سمي عليه مواضع نيروهاي ايران شليک شد. در طول 20روز هواپيماهاي عراقي به طور مداوم بيش از هزار بمب شيميايي در صحنه ي عمليات فرو ريختند و متجاوز از 30 تهاجم شيميايي عليه هدف هاي غير نظامي در ايران انجام داد.
بمباران شيميايي شهر مرزي سردشت عراق در هفتم تير 1366 فجيع ترين و وحشتناک ترين تهاجم از اين نوع بود که سبب کشته و مجروح شدن عده بسياري از مردم غيرنظامي محلي شد. جمهوري اسلامي ايران اين تهاجم را غيرانساني اعلام کرد و شهر سردشت را نخستين شهر قرباني جنگ افزارهاي شيميايي در جهان بعد از بمباران هسته اي هيروشيما ناميد.

وحشيانه ترين مورد استفاده در اسفند 1366، در حلبچه بوده است که وسيع ترين مورد استفاده از جنگ افزارهاي شيميايي از زمان جنگ جهاني اول تاکنون به شمار مي رود که حداقل 5000 تن از مردم کُرد و مسلمان اين شهر را به کام مرگ فرستاد و 7000 تَن ديگر را مجروح کرد.
به کارگيري سلاح هاي شيميايي از سوي عراق، در حالي صورت مي گرفت که اين کشور جزو 120 کشور امضا کننده ي پروتکل ژنو راجع به منع استفاده از سلاح هاي سمي، خفه کننده و ترکيبات باکتريولوژيک قرار داشت.

خبرگزاري فرانسه در 12/1/1367 اعلام کرد: «حلبچه شهري از کردستان عراق که به تصرف ايران در آمده و طي روزهاي 27 و 28 اسفند ماه توسط عراق بمباران شيميايي شده، منجمد و ساکن در خوابي عميق فرو رفته است.»
نيويورک تايمز امريکا در 6/1/1367 نوشت:«اين عمل از هر جهت و به هر مفهوم يک جنايت جنگي است که با انکارهاي سست و رسمي عراق و عذر و بهانه هاي غيررسمي در مورد استفاده از يک سلاح ناجوانمردانه در آميخته است.»

سرلشکر "وفيق سامرايي" رييس پيشين استخبارات (اطلاعات) نظامي عراق در مورد بمباران شيميايي گفته است:
«جنايتي که در حلبچه اتفاق افتاد، توسط 50 فروند جنگنده ي عراقي صورت گرفت. محموله هر يک از اين جنگنده ها چهار بمب شيميايي بود. اين حمله به دستور صدام صورت گرفت. بمباران حلبچه به دليل نااميدي و يأسي بود که در صدام به وجود آمده بود، زيرا در تاريخ هاي 10 و 11 مارس 1988 ايراني ها منطقه ي دربنديخان و حلبچه و مناطق اطراف آن را مورد تهاجم قرار داده و موفقيت هايي کسب کرده بوند. در اين حملات گروه هاي کُرد آن ها را همراهي مي کردند . صدام تيپ و لشکرها را يکي پس از ديگري به مقابله با نيروهاي ايران فرستاد تا مانع از پيشروي در عراق شوند، اما هيچ نتيجه اي در پي نداشت و خسارات فراواني به نيروهاي عراقي وارد شد. در انتقام از اين حمله، صدام دستور داد تا حملات شيميايي گسترده اي را روي حلبچه انجام دهند. نظر استخبارات عراق کاملاً متفاوت بود. سازمان سيا به ما اطلاع داد که تعداد محدودي از واحدهاي توپخانه ايران از محور شرق شط العرب به محور حلبچه در شمال انتقال يافته اند. ما با توجه به مسئوليتي که داشتيم صدام را از اين امر با خبر ساختيم. بخش عظيمي از واحدهاي توپخانه ايران از فاو عقب نشيني کردند. تشکيلات ما براي مقابله با حمله ايران در حلبچه آماده شد، اما صدام با چنين فاجعه اي موافقت کرد.»

مرتبط با صدام