عالیجناب نویسنده

نه حرفی برای گفتن دارم و نه حالی برای نوشتن.
هفته پیش جشنواره فیلم کوتاه شروع شد سینما فلسطین شلوغ بود دقیقا از همون ساعت شروع نمایش فیلمها.یه جشنواره دوست داشتنی.با محیطی دوستانه و ادمهایی که به سادگی تعرف یک سیگار رفاقت میکنند و انگار صد ساله رفیقی جشنواره فیلم کوتاه یه فرق اساسی با همه جشنواره ها داره اونم اینه که همه فیلمسازند همه اونایی که اومدن فیلم ببینند همه اونایی که در مورد فیلم صحبت می کنند.وهمه اونایی که با تمام بی مهری های امسال وزارت ارشاد از میدان رقابت خذف شدند.فیلمسازان فیلم کوتاه با تمام سختی و بی پولی فیلم میسازند و تنها انتظارشان از وزارت ارشاد ایجاد فضایی است که در آن فیلمهایشان را نمایش بدهند ایجاد فضایی است که بتوانند در مورد فیلمهای همدیگر نظر بدهند.
تا اینجا را داشته باشید.حالا:مدیر جشنواره همه را دوست دارد مخصوصا یه تعداد رو از همه بیشتر دوست داره طوری که یه سری فیلم رو از جشنواره بیرون میگذاره تا اونا بتونند خودی نشون بدند.جعفری جلوه به راحتی می تواند برای همه سخنرانی کند در حقیقت او می تواند ساعتها بدون اینکه متنی در دستش باشد سخنرانی کند تازه اول صحبتهاش هم شعر بخواند بدون اینکه شعر را غلط بخواند.. صهیونیستهای لعنتی وزیر ارشاد رو محکوم می کنند که با فیلمسازان همکاری می کند بیچاره وزیر ارشاد!هرسال مسجد جامعی وزیر سابق ارشادهرچی فیلم کوتاه ساز بود میداد از دم بفرستند آب خنک بخورتد که مبادا صهیونیستها اونو محکوم به همکاری با چندتا فیلم کوتاه ساز پاپتی کنند اصلا مسجد جامعی افتخار نمی داد تو یه همچین جشنواره ای شرکت کنه.ولی صفار هرندی میمیره برا فیلم کوتاه اصلا شب و روزش شده شورت فیلم خود شهردار سابق بهش گفته آقا شما یه حالی به این بچه های مظلوم سینمای جوانی و فیلم کوتاه ساز بدین این طفکهارو بیمه کن! تازه فیلمسازان فیلم کوتاه باید تو سالن گرم بشینند و بعد چند نفر که معلوم نیست از کجا سرو کله شون پیدا شده در نهایت مظلومیت بیرون در بایستند واقعا شما به این میگید جشنواره؟